Wyspa została odkryta w 1669 roku przez hiszpańskiego żeglarza Bernardo de la Torre. Wraz z sąsiednią Anatahan oznaczane były na mapach jako „Las Dos Hermanas” (hiszp. „Dwie siostry”). W 1695 tubylcy zostali przymusowo przesiedleni na Saipan, a trzy lata później na Guam.
W 1899 wyspa wraz z całym archipelagiem Marianów Północnych została sprzedana Cesarstwu Niemieckiemu przez Hiszpanię. Od tej pory wyspa stanowiła część Nowej Gwinei Niemieckiej. W latach 1900–1906 pełniła funkcje kolonii karnej. Więźniowie w większości pracowali na plantacjach kokosaGerd Hardach: König Kopra. Die Marianen unter deutscher Herrschaft 1899–1914. Steiner, Stuttgart 1990, , S. 23f, 32, 46.. W 1909 wyspa została wydzierżawiona firmie Pagan Society stanowiącej partnerstwo japońsko-niemieckie. Firma ta prowadziła plantację kokosów, jednak kłopoty finansowe doprowadziły do upadku firmy.
Po I wojnie światowej wyspa została przekazana przez Ligę Narodów Cesarstwu Japonii, jako część Mandatu Południowego Pacyfiku. W 1930 roku na wyspie mieszkało około 20 rodzinBrainard, Coral reef ecosystem monitoring report, S. 2.. Po II wojnie światowej wyspa została przekazana Stanom Zjednoczonym, jako część Powierniczego Terytorium Wysp Pacyfiku.