Okręt podwodny projektu 717 – radziecki projekt podwodnego okrętu desantowego i stawiacza min o napędzie atomowym. Okręty przeznaczone były do skrytego dostarczania do 800 żołnierzy piechoty morskiej i 4 transporterów, transportu uzbrojenia, amunicji, paliw i zaopatrzenia, lub 250 żołnierzy jednostek specjalnych i 10 czołgów pływających oraz 10 transporterów, a także do ewakuacji wojsk oraz rannych oraz do prowadzenia działań minowych. W czasie projektowania z wypornością nawodną pierwotnie 17 600 ton, był to projekt największych ówcześnie okrętów podwodnych świata. Napęd jednostek stanowić miały dwie siłownie jądrowe, o łącznej mocy 39 000 koni mechanicznych.
Projekt wstępny okrętów został ukończony na początku roku 1969. W lipcu tego roku Ministerstwo Przemysłu Stoczniowego dodało do projektu nowe wymaganie zdolności do prowadzenia działań ratowniczych załóg zatopionych okrętów podwodnych, ze wsparciem podwodnych aparatów ratunkowych. Zmiana ta doprowadziła do zmiany projektu, który uzyskał formalną akceptacją kompletnej zrewidowanej specyfikacji jednostek w lutym 1970 roku, zaś ostateczny projekt ukończony został dopiero w październiku 1971 roku.