W 1951 został zastępcą administratora Papui i Nowej Gwinei, następnie mianowano go p.o. administratora, a w 1952 został stałym administratorem tego terytorium. Rządził Papuą przez kolejne 14 lat, aż do przejścia na emeryturę w 1966 roku.
Emerytura i śmierć Jako jedyny administrator Papui-Nowej Gwinei z okresu kolonialnego i powierniczego, zdecydował się pozostać tam również po zakończeniu urzędowania. Jako emeryt pozostawał aktywny w instytucjach akademickich i kościelnych, przez całe życie pozostając zaangażowanym wiernym Kościoła anglikańskiego. Zmarł w Port Moresby w sierpniu 1975, przeżywszy 74 lata. Nie dożył niepodległości Papui-Nowej Gwinei, którą proklamowano trzy tygodnie po jego śmierci, choć wiedział o planowanej proklamacji i brał udział w poprzedzającej ją debacie publicznej.
Odznaczenia Był dwukrotnie odznaczany Orderem Imperium Brytyjskiego. Po raz pierwszy otrzymał go w 1942, był to order najniższej klasy Kawaler (MBE). W 1945 został Komandorem tego orderu (CBE). W 1961 otrzymał tytuł szlachecki Sir.
Bibliografia
Kategoria:Australijscy politycy Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego Kategoria:Rycerze Kawalerowie Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1975