Statek dla P&O zbudowała stocznia Harland and Wolff w Belfaście (numer stoczniowy 1621). Stępkę położono 23 września 1957 roku, a wodowanie odbyło się 16 marca 1960 roku (17 marca według niektórych źródeł). Matką chrzestną została Pattie Menzis, żona Roberta Menziesa, ówczesnego premiera Australii. Statek otrzymał nazwę „Canberra” od stolicy Australii, po raz pierwszy u tego armatora. Drugim nieco mniejszym statkiem zbudowanym dla Orient Line była „Oriana”.
Od 29 kwietnia 1961 roku trwały i usuwanie usterek. Statek przekazano armatorowi 19 maja 1961 roku w Greenock. Koszt budowy i wyposażenia wyniósł 17 021 000 funtów.
„Canberra” była największym statkiem pasażerskim przeznaczonym do obsługiwania innej linii, niż transatlantycka, i największym na szlaku Wielka Brytania – Australia. W momencie wejścia do służby była też największym statkiem pasażerskim wprowadzonym do eksploatacji w Wielkiej Brytanii od czasu RMS „Queen Elizabeth”.
Służba Jako liniowiec pasażerski W pierwszą podróż „Canberra” wyruszyła 2 czerwca 1961 roku z Southampton w Wielkiej Brytanii, pod dowództwem kapitana Geoffreya A. Wilda.