Doprowadził do podniesienia rangi kierownika szkoły do stopnia rektora - dotąd seminarium zarządzali prefekci. Biskup Teofan opiekował się także najlepszymi uczniami seminarium, kierując ich po ukończeniu szkoły na akademie duchowne w Moskwie i Petersburgu lub na Uniwersytet Moskiewski, a następnie wspierając ich materialnie.
W 1767 podejmował w eparchii niżnonowogrodzkiej carycę Katarzynę II. W czasie wybuchu epidemii w rejonie Niżnego Nowogrodu w 1771 biskup regularnie odprawiał publiczne nabożeństwa w intencji powstrzymania klęski. Dwa lata później biskup Teofan, za zgodą carycy, odszedł w stan spoczynku z prawem zamieszkania w wybranej przez siebie już wcześniej Ławrze Peczerskiej. Pozostawał tam przez siedem lat. Zmarł w 1780 i został pochowany na terenie monasteru.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w XVIII wieku Kategoria:Zmarli w 1780 Kategoria:Zakonnicy monasteru św. Mikołaja na Ugrieszy Kategoria:Zakonnicy Ławry Troicko-Siergijewskiej Kategoria:Zakonnicy Ławry Pieczerskiej Kategoria:Biskupi Niżnego Nowogrodu