Józef Calasanz Marqués SDB, José Calasanz Marqués (ur. 23 listopada 1872 w Azanuy, zm. 29 lipca 1936 w Walencji) – błogosławiony Kościoła katolickiego, męczennik okresu wojny domowej w Hiszpanii, ofiara prześladowań antykatolickich, hiszpański prezbiter z zakonu salezjanów.
Życiorys Pochodził z wsi Azanuy położonej w prowincji Huesca. W 1884 rozpoczął naukę w szkole salezjańskiej w Sarrii. W Barcelonie poznał założyciela zgromadzenia salezjanów Jana Bosko. Był pierwszym hiszpańskim salezjaninem, który otrzymał sakrament święceń (1895). Początkowo pełnił obowiązki sekretarza Filipa Rinaldiego. Skierowany do Camagüey (1916) został tam przełożonym inspektorii peruwiański-boliwijskiej. W 1925 został przełożonym inspektorii tarragońskiej. Wybuch wojny domowej zastał go w Walencji gdzie uczestniczył w rekolekcjach. Pierwszy raz aresztowany przez milicję i osadzony w więzieniu razem z grupą współbraci. Kolejny raz zatrzymany z Antonim Marią Martínem Hernándezem, Rekaredem de los Ríos Fabregatem, Julianem Rodríguezem Sánchezem, Józefem Giménez Lópezem, Augustem García Calvo, Janem Martorell Sorią, Jakubem Buch Canalsem i Piotrem Mesonero Rodríguezem, gdy potwierdził przynależność zakonną i stan kapłański. Rozstrzelany 29 lipca. Uznany został za ofiarę nienawiści do wiary (łac.