Rada Wodzów Nauru (ang. Nauru Council of Chiefs) – pierwszy organ władzy, który został powołany dla rdzennych mieszkańców Nauru. Istniała w latach 1927–1951. Poprzedniczka Lokalnej Rady Samorządowej i parlamentu.
Członkowie Rady Wodzów byli wybierani dożywotnio. Nie miała ona jednak zbyt wielu uprawnień; była tylko organem doradczym administratora wyspy, który nie zawsze traktował jej propozycje z należytą powagą. W związku z tym w latach 1948–1949 Rada Wodzów skierowała do Rady Powierniczej ONZ wniosek o zwiększenie jej uprawnień, twierdząc, że „rdzenni mieszkańcy wyspy nadal nie mają praw do tworzenia ogólnej polityki ustawodawczej i budżetowej”. Jednak ówczesny minister armii Australii, Cyril Chambers, przekonał radę do wycofania petycji.
W kwietniu 1950 roku Nauru odwiedzili przedstawiciele ONZ, którzy stwierdzili, że Rada Wodzów powinna mieć więcej uprawnień, w tym ustawodawczych i budżetowych. Zostało to zaakceptowane przez australijską administrację, która w dniu 20 sierpnia 1951 roku, wydała specjalnie rozporządzenie potwierdzające utworzenie Lokalnej Rady Samorządowej Nauru, co oznaczało zlikwidowanie Rady Wodzów.