Oblężenie Szkodry (tur. İşkodra Müdafaası, serb. Опсада Скадра) – bitwa stoczona w czasie I wojny bałkańskiej, w dniach 28 października 1912 – 23 kwietnia 1913 roku, pomiędzy osmańską załogą broniącą Szkodry a atakującymi jednostkami czarnogórskimi i serbskimi.
Przyczyny konfliktu W 1912 państwa Ligi Bałkańskiej (Bułgaria, Czarnogóra, Grecja i Serbia) wypowiedziały wojnę Imperium Osmańskiemu. Spośród sojuszników bałkańskich pierwsza przystąpiła do wojny Czarnogóra, uderzając na ziemie albańskie. Jednym z głównych celów ofensywy czarnogórskiej była Szkodra. licząca wówczas 36 tysięcy mieszkańców. Dowodzący obroną miasta gen. Hasan Riza Pasza zdawał sobie sprawę z zagrożenia, ale postanowił bronić miasta do końca. Od 1911 prowadzono prace fortyfikacyjne wokół miasta, szczególną rolę w systemie obrony miały odegrać trzy wzgórza, dominujące nad miastem (Tarabosh, Brda, Bardanjolt).