Targum Jeruszalmi II (Targum jerozolimski II), współcześnie najczęściej znany pod nazwą Targum fragmentaryczny – zbiór składający się z dużej liczby fragmentów, które zostały podzielone na dziesięć manuskryptów. Spośród tych P, V i L zostały po raz pierwszy opublikowane w 1899 roku przez Mosesa Ginsburgera, A, B, C, D, F i G w 1930 roku przez Paula E. Kahle, a fragment E wydał w 1955 roku Alejandro Díez Macho.
Ponieważ te manuskrypty są zbyt rozdrobnione, nie można potwierdzić, jaki jest ich cel, ale wydają się być albo resztkami pojedynczego pełnego targumu, albo krótkiego wariantu odczytów innego targumu. Jako grupa często podzielają poglądy teologiczne jak Targum Neofiti, co doprowadziło do przekonania, że mogą to być odczyty wariantowe tego samego targumuMcNamara, M. (1972) Targum and Testament. Shannon, Irish University Press.Sysling, H. (1996) Tehiyyat Ha-Metim. Tübingen, JCB Mohr..