Terry Lee Pendleton (ur. 16 lipca 1960) – amerykański baseballista, który występował na pozycji trzeciobazowego przez 15 sezonów w Major League Baseball.
Przebieg kariery Pendleton studiował na California State University, gdzie w latach 1981–1982 grał w drużynie uniwersyteckiej Fresno State Bulldogs. W 1982 został wybrany w siódmej rundzie draftu przez St. Louis Cardinals i początkowo występował w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Louisville Redbirds, reprezentującym poziom Triple-A. W MLB zadebiutował 18 lipca 1984 w meczu przeciwko San Francisco Giants, w którym zaliczył trzy uderzenia, RBI i zdobył runa. W sezonie 1987 po raz pierwszy otrzymał Złotą Rękawicę.
W grudniu 1990 jako wolny agent podpisał kontrakt z Atlanta Braves. W 1991 mając między innymi najlepszą w National League średnią uderzeń (0,319) i zaliczając najwięcej uderzeń (187), został wybrany najbardziej wartościowym zawodnikiem. Rok później wystąpił w Meczu Gwiazd, a w głosowaniu do nagrody MVP National League zajął 2. miejsce za Barrym Bondsem, będącego wówczas zawodnikiem Pittsburgh Pirates. Grał jeszcze w Florida Marlins, ponownie w Atlanta Braves, Cincinnati Reds i Kansas City Royals, w którym zakończył karierę zawodniczą.