McLaren M14A – samochód Formuły 1, zaprojektowany przez Jo Marquarta i skonstruowany przez McLarena. Napędzany był silnikiem Ford Cosworth DFV i używany był w sezonach 1970–1971. Powstała również wersja „D” modelu, napędzana silnikiem Alfa Romeo.

Historia Na sezon 1970 McLaren stworzył model M14A, który był raczej ewolucją starego M7A niż zupełnie nowym projektem. Pojazd był konwencjonalny. Silnik DFV V8 o pojemności 2993 cm³ został zamontowany wzdłużnie centralnie, ważył 168 kg i osiągał moc 430 KM przy 10000 obr./min. Jego blok i głowica zostały wykonane z aluminium. Monokok został wykonany z aluminium. Przednie i tylne zawieszenie stanowiły podwójne wahacze oraz sprężyny nad amortyzatorami. Na układ hamulcowy składały się wentylowane tarcze hamulcowe Lockheed na wszystkich kołach. Pięciobiegowa manualna skrzynia biegów została skonstruowana przez firmę Hewland.