Bitwa nad Bregałnicą – bitwa w czasie II wojny bałkańskiej, stoczona w dniach 30 czerwca – 9 lipca 1913 roku, pomiędzy armią bułgarską a połączonymi siłami serbsko-czarnogórskimi. thumb|Mapa bitwy nad Bregałnicą
Przyczyny konfliktu Na mocy serbsko-bułgarskiej konwencji wojskowej z 13 marca 1912 w czasie I wojny bałkańskiej większość jednostek armii bułgarskiej została skierowana na front tracki, gdzie armia osmańska stawiła największy opór, zaś około 100-tysięczna armia bułgarska wraz z armią serbską działały na obszarze Macedonii. Po zwycięstwach serbskich i greckich na terytorium dzisiejszej Macedonii, większość tego obszaru znalazła się poza kontrolą bułgarską. Niepowodzenia dyplomacji serbskiej, której nie udało się zachować kontroli nad wybrzeżem albańskim skłoniło Serbów do usztywnienia stanowiska w kwestii Macedonii wardarskiej i odrzucenia żądań bułgarskich co do jej podziału. 29 czerwca 1913 jednostki bułgarskie uderzyły na Serbów stacjonujących w Macedonii, rozpoczynając drugą wojnę bałkańską - o podział terytoriów po Imperium osmańskim. 30 czerwca gen. Stilian Kowaczew, dowódca 4 Armii otrzymał rozkaz opanowania terytorium do linii Wełes – Kratowo.