Uzbrojenie składało się z ok. 900 ręcznych i ciężkich karabinów maszynowych różnego pochodzenia, 95 średnich i ciężkich moździerzy głównie pochodzenia sowieckiego i niemieckiego, ponad 30 działek ppanc. 45 mm pochodzenia sowieckiego i 4 lekkich dział polowych 76,2 mm pochodzenia sowieckiego. Kozacy posiadali też panzerfausty i granatniki pochodzenia brytyjskiego. Kozacy stworzyli w północnych Włoszech własny organizm administracyjny ze „stolicą” w miasteczku Tolmezzo, w którym funkcjonowały przedszkola i szkoły, korpus kadetów, szkoła junkrów, ośrodki zdrowia, warsztaty rzemieślnicze, sklepy, instytucje kulturalne (Muzeum Kozackie, Teatr Wojskowy), wydawnictwa (pismo „Kazaczja ziemla”), bank itd. Powołano kozacki krąg oficerski. Działały ośrodki religijne. Starano się utrzymywać dobre stosunki z miejscową ludnością włoską. Z powodu silnego zagrożenia partyzanckiego, a także zrzucania przez Sowietów spadochroniarzy – wywiadowców i dywersantów, w każdej stanicy sformowano oddziały samoobrony spośród mężczyzn mogących nosić broń. Nieliczni Kozacy zbiegli do włoskich partyzantów. Na jesieni 1944 r.