W lipcu Kozacki Stan przeniesiono na krótko do Prus Wschodnich w rejon Białegostoku. Tam został sformowany 1 Kozaki Pułk Konny. Natomiast piesze pułki zostały zgrupowane w brygadach. Z powodu pogarszającej się sytuacji na froncie 6 lipca została podjęta decyzja o przetransportowaniu Kozaków do północnych Włoch do walki z miejscowymi partyzantami. Część oddziałów kozackich pozostała na ziemiach polskich, biorąc udział w sierpniu-wrześniu w pacyfikacji powstania warszawskiego (sotnia konwojowo-ochronna, batalion 570 Pułku Ochronnego i 5 Kubański Pułk Kozacki płk. Bondarenki). Większość Kozackiego Stanu pociągami przejechała poprzez Katowice-Morawską Ostrawę-Brno-Bratysławę-Wiedeń-Villach do Cremony. Do północnych Włoch na początku września przybyło ogółem ponad 22 tys. Kozaków z ich rodzinami, tabunami koni i bydłem.
Włochy Kozacki Stan został operacyjnie podporządkowany Wyższemu Dowódcy SS i policji w Strefie Operacyjnej Regionu Wybrzeża Adriatyku SS-Obergruppenführera Odilowi Globocnikowi. Pod względem administracyjnym podlegał Głównemu Zarządowi Wojsk Kozackich w Berlinie pod kierownictwem atamana gen. P.N. Krasnowa. Kozacki Stan został zreorganizowany, stając się oficjalnie Grupą (Korpusem) Atamana Marszowego w sile dwóch dywizji.