Kozacki Stan (ros. Казачий стан, niem. Kosakenlager), zwany też Kozackim Obozem – formacja wojskowa Wehrmachtu złożona z rosyjskich Kozaków podczas II wojny światowej.
Formowanie W październiku 1942 r. w okupowanym przez Niemców Nowoczerkasku odbył się zjazd kozacki, na którym wybrano Sztab Wojska Dońskiego. Rozpoczął on formowanie kozackich oddziałów wojskowych w składzie Wehrmachtu. Wszyscy Kozacy zdolni do noszenia broni mieli zgłaszać się do punktów werbunkowych, gdzie byli spisywani i kierowani do tworzonych oddziałów. W ich skład weszli głównie byli jeńcy wojenni pochodzenia kozackiego z Armii Czerwonej, a także miejscowi ochotnicy.
Kadrę oficerską w dużej części stanowili oficerowie kozaccy z emigracji, mający prawo używać stopni wojskowych z okresu carskiego lub wojny domowej z bolszewikami. Konie, ubranie oraz wyposażenie i broń białą mieli zorganizować sami, uzbrojenie dostarczali Niemcy. Do oddziałów kozackich zostali skierowani niemieccy oficerowie. Na czele Sztabu Wojska Dońskiego stanął ataman Kozaków dońskich płk. Siergiej W. Pawłow, który przed okupacją pracował jako inżynier w jednym z zakładów przemysłowych Nowoczerkaska. Tworzenie kozackich oddziałów wojskowych w służbie niemieckiej zostało wsparte przez legendarnego atamana gen. Piotra N.