Tam Andrzej praktykował jako lekarz do nadejścia frontu wschodniego w lipcu 1944.
Polska Ludowa Na początku 1945 A. i K. Jusowie zamieszkali na warszawskiej Pradze. W tym roku on pracował w Klinice Neurochirurgicznej Uniwersytetu Warszawskiego . Następnie przenieśli się do Wrocławia, gdzie tworzono Wydział Lekarski na Uniwersytecie i Politechnice. W 1946 obronił doktorat, na podstawie pracy Schizofrenia dziecięca a dementia infantilis Helleri. Od tego czasu pracował jako starszy profesor nadzwyczajny w Katedrze Psychiatrii. Do grudnia 1949 był zatrudniony w Klinice Psychiatrycznej Uniwersytetu Wrocławskiego. Równolegle od listopada 1947 do września 1949 był dyrektorem szpitala psychiatrycznego. W 1947 wraz z żoną odbywał roczny staż na Uniwersytecie Paryskim celem zgłębiania elektroencefalografii i badania fal mózgowych. Po powrocie do Polski wykładał w zakładzie psychiatrii.
Andrzej i Karolina Jusowie, wobec braku elektroencefalografu, wykorzystali elektrokardiograf ze wzmocnionymi instrumentami i ostatecznie uzyskali i opublikowali pierwsze kliniczne badanie elektroencefalograficzne. Tym samym stali się pionierami w badaniu elektrycznej aktywności mózgu.