Dwa lata później, w celu zawiązania korzystnych sojuszy, Paweł III chciał oddać Parmę Karolowi V, odzyskując Piacenzę na rzecz Państwa Kościelnego. Panujący w Parmie, Ottavio Farnese nie chciał na to przystać, więc sprzymierzył się z Ferrante Gonzagą i bezskutecznie usiłował odbić księstwo siłą. Krótko po elekcji nowego papieża, wybuchł otwarty konflikt pomiędzy Ottaviem a Juliuszem III. Doprowadziło to także do wojny pomiędzy Walezjuszami i Habsburgami. Ferrante Gonzaga stanął wówczas na czele wojsk cesarskich, które wraz z wojskami papieskimi przeciwstawiły się Francji. Konflikt ostatecznie zakończył się porażką połączonych armii Juliusza III i Karola V, a papież musiał podpisać niekorzystny pokój (1552). W 1554 roku Gonzaga został odwołany ze stanowiska wicekróla Mediolanu. Trzy lata później uczestniczył w bitwie pod Saint-Quentin, podczas której spadł z konia i w konsekwencji zmarł.
W 1534 ożenił się z Isabellą di Capua i miał z nią co najmniej troje dzieci: Cesarego i dwóch kardynałów Francesca i Giana Vincenzo. Po śmierci Ferrante, władzę w Guastalli przejął jego najstarszy syn Cesare Gonzaga.
Przypisy
Kategoria:Kondotierzy Kategoria:Gonzagowie Kategoria:Władcy Mediolanu Kategoria:Ludzie urodzeni w Mantui Kategoria:Urodzeni w 1507 Kategoria:Zmarli w 1557