Zabór pruski Pożar z dnia 22 sierpnia 1792 strawił praktycznie całe miasto, niszcząc również świątynię św. Katarzyny. W 1793 Skarb Państwa Pruskiego udzielił wspólnocie pomocy finansowej i ofiarował jej drewno na budowę stropu i wyposażenia. Patronat nad odbudową sprawował Magistrat Miejski. Nową świątynię wzniesiono na północno-wschodnim narożniku Rynku, w latach 1799–1802, w stylu klasycystycznym. Za prezbiterium powstał budynek szkoły i pastorówki. W II połowie XIX wieku świątynię ozdobiono od zewnątrz ceglaną ornamentyką, a w 1872 wzniesiono nową wieżę. Ustawiono na niej kopię figury Chrystusa Zbawiciela Bertela Thorvaldsena, a wewnątrz zainstalowano trzy dzwony o imionach cesarza Wilhelma, Marcina Lutra i Gustawa Adolfa oraz czterotarczowy zegar. W 1894, na gruncie przy ul. Owidzkiej zakupionym od Franza Wiecherta, założono cmentarz ewangelicki.