Członkowie Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Katowicach, którzy we wrześniu 1896 na zaproszenie kolegów udali się do Bytomia zostali aresztowani na dworcu przed wejściem do pociągu i wytoczono im proces sądowy ponieważ jadący z nimi niemieccy podróżni poczuli się - "urażeni ich organizacyjnym strojem"„Srebrna księga Sokolstwa Polskiego na Śląsku”, nakł. Wydziału Dzielnicy Śląskiej ; drukiem „Katolika”, Bytom 1920, s. 30..
7 lutego 1904 roku organizacja została rozwiązana odgórną decyzją administracyjną po kolejnym procesie sądowym wytoczonym przez władze niemieckie. Jednak już dwa miesiące później założono ją na nowo ze zmienionym zarządem. Prezesurę objął Zygmunt Marweg, a od 1908 prezesem został Michał Wolski, który w 1910 ufundował sztandar organizacji.
W początku 1920 roku Sokół w Bytomiu liczył 155 osób w tym 50 kobiet i 40 młodzieży. Cały bytomski okręg TGS liczył wówczas 2077 członków w 18 gniazdach regionalnych, a w samym Bytomiu ich liczba wzrosła pod koniec roku do 205 osób.„Encyklopedia powstań śląskich”, Instytut Śląski w Opolu, Opole 1982, s. 562, hasło „Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” – dzielnica Śląska”.. W 1920 funkcję prezesa pełnił Jan Smoczyk.