Poszukiwano również sposobów zabezpieczania przed szkodnikami (np. wołek zbożowy) ziarna gromadzonego w silosach. Charles Birch zaobserwował zależność szybkości rozwoju populacji szkodników od fizycznych warunków w masie zboża (temperatura, wilgotność), co ułatwiło zabezpieczanie zbiorów, a poza tym – sformułowanie ogólnych teorii dotyczących zależności szybkości wzrostu liczebności populacji od czynników niezależnych od zagęszczenia. Podobne prawidłowości były obserwowane przez Andrewarthę i Bircha również w czasie badań populacji wciornastków Thrips imaginis w ogrodzie różanym rezydencji Dyrektora Waite Institute (zob. tematyka badań H. Andrewarthy). Wyniki pomiarów i obliczeń statystycznych zostały opisane w dwóch książkach Andrewarthy i Bircha: The Distribution and Abundance of Animals (1954) i The Ecological Web (1984). Dzięki tym pracom ich autorzy są uważani za twórców nowej szkoły ekologii populacyjnej, do czasów współczesnych polemizującej ze szkołą A. J. Nicholsona, według której decydujące są czynniki zależne od zagęszczenia.