Michała przestał pełnić funkcję kościoła parafialnego, ówczesny proboszcz Paweł Foik przeniósł bowiem siedzibę świątyni parafialnej do kościoła pod wezwaniem Ciała Chrystusowego. Podczas II wojny światowej (w 1942 roku), skonfiskowane zostały wszystkie dzwony w kościele. 12 maja 1947 rozpoczął się remont świątyni, który nadzorował pierwszy powojenny proboszcz Józef Niesłony. Ostateczną restaurację zakończono dopiero w 1954 roku. W 1968 roku kościół gruntownie odmalowano. Prace malarskie przeprowadziła firma Józefa Dragona z Olesna. W latach 1997–2002 wymieniono dach, tynki zewnętrzne, pomalowano wnętrze, umieszczono nowe witraże w oknach. Od 2006 roku kościół upiększają nowe, wykute w miedzi drzwi, a także nowy ołtarz z pięknym neogotyckim pacyfikałem z relikwiami Krzyża Świętego, św. Jakuba Większego, św. Karola Boromeusza i św. Jana Nepomucena. Po wielu latach wrócił do kościoła św. Michała jeden ze skonfiskowanych w 1942 roku dzwonów - dzwon "Świętego Michała". Po zdemontowaniu go z wieży miał zostać przetopiony na cele zbrojeniowe. Trafił jednak na "cmentarzysko" pod Hamburgiem w Niemczech. W 1952 roku trafił do Pasawy w Bawarii. Tamtejsza kuria biskupia przekazała go do kościoła w Thalbergu, gdzie bił na wieży kościelnej blisko 60 lat.