Pod koniec roku 1541 wojska Taungngu ponownie obległy Pyain. Sojusznicy królestwa – Konfederacja i Mrauk U – wysłali zbrojną pomoc by przerwać oblężenie. Jednak siły Taungngu pod dowództwem gen. Bayinnaunga pokonały obydwie armie. Mrauk U wysłało też swoją flotę, która zatrzymała się w Basejn. Na wieść o klęsce armii Mrauk U zawróciła ona do domu. Po pięciu miesiącach oblężenia rozpoczął się głód. Oblężeni masowo uciekali z miasta. 19 maja 1542 r. (5. dzień Przybywania Księżyca miesiąca Nayon 904 ME) Minkhaung poddał się. Król wraz ze swą żoną Thiri Hponhtut zostali przewiezieni do Taungngu.
Dalsze dzieje Pyain Król Tabinshwehti z Taungngu mianował Thado Dhamma Yazayę I wicekrólem, przywracając miastu jego dawną pozycję stolicy prowincji. Thado Dhamma Yazaya I zbuntował się w maju 1550 po śmierci Tabinshwehtiego, jednak rewolta została stłumiona w sierpniu 1551 r. przez BayinnaungaMaha Yazawin t. 2 2006: 197.. Kolejny bunt miał miejsce w latach 1594–1608, w okresie upadku Pierwszego Imperium Taungngu. Zakończył się on ponownym włączeniem Pyain do królestwa Taungngu przez króla Anaukpetluna w lipcu 1608Hmannan t. 3 2003: 148..
Zobacz też Królestwo Sri Ksetra
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historyczne państwa na terenie Mjanmy Kategoria:Historyczne królestwa w Azji