nie zgodził się, by studiowała medycynę.
W latach 1927–1928 Latinikówna była zawodniczką sekcji floretu AZS Kraków. W 1928 roku zdobyła złoty medal pierwszych rozgrywanych w Polsce mistrzostw floretu kobiet, wyprzedzając kolejno Marię Wandę Dubieńską i Jadwigę Rieger. Poza szermierką uprawiała także inne dyscypliny sportowe: turystykę górską, jazdę na nartach, pływanie. W 1932 otrzymała dyplom nauczyciela szkół średnich. Od 1929 pracowała jako nauczycielka wychowania fizycznego oraz geografii – najpierw w Krakowie, a od 1932 w Katowicach.
28 czerwca 1932 wyszła za mąż za Andrzeja Riegera (1906–1940), prokuratora i podporucznika rezerwy Wojska Polskiego. Ślub odbył się w kościele św. Anny w Krakowie, a następnie z racji na wyznanie męża przeniesiono uroczystość do ewangelickiego kościoła św. Marcina. Mieli dwóch synów: Janusza (ur. 1934) i Jerzego (ur. 1938). Wakacje spędzali zazwyczaj z dziećmi nad morzem w Jastarni, w dworze w Tryńczy nad Wisłokiem wraz z rodzicami Niny, albo w Drohobyczu wraz z rodziną jej siostry Anny Latinik-Popiel.