Prowadził aktywne życie, zajmował się etnografią, wsłuchiwał się w opowieści starych ludzi i spisywał. Był członkiem kółka choreograficznego „Oświata”, a z czasem jego kierownikiem. Brał aktywny udział w życiu politycznym wsi – członek organizacji „Oświata” oraz Ukraińskiego Włościańsko-Robotniczego Zjednoczenia Socjalistycznego „Sel-Rob Jedność”. Występował na demonstracjach wygłaszając płomienne przemówienia. Mając 15 lat został aresztowany za karykaturę Józefa Piłsudskiego; zwolniony z powodu młodego wieku. W 1932 roku ponownie aresztowany, występował przeciwko polskiej władzy. Po zwolnieniu pracował w wydawnictwie w Kołomyi. W 1934 r. wyjechał do Lwowa, gdzie publikował swoje nowele w miejscowych czasopismach; dorywczo pracował w różnych redakcjach. Związał się z grupą młodych pisarzy, dziennikarzy tzw. „Dwunastką” (ukr. „Дванадцятка”). Była to grupa literacko-kawiarniana, nie mogąca się przebić przez blokadę ówczesnego establiszmentu literackiego. W 1937 r. ożenił się z lwowianką Marią Janusz. W 1938 r. młodemu małżeństwu urodziła się córka Olga. Po agresji ZSRR na Polskę w 1940 r. przyjęty do Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy, a także na Uniwersytet Lwowski im. Iwana Franki. W tym samym roku wyjechał do Kijowa. W 1941 roku wcielony do Armii Czerwonej.