Pelagiusz z Kordoby, hiszp. Pelayo de Córdoba (ur. 911 w Albeos, zm. 26 czerwca 925 w Kordobie) – hiszpański męczennik, święty Kościoła katolickiego.

Życiorys Wychowywał się w Tui w Galicji w domu swego wuja biskupa Hermogiusza. W 920 znajdował się w świcie biskupiej udającej się wraz z wojskami Królestwa Leónu na pomoc baskijskiemu królestwu Pampeluny, zagrożonemu przez emira Abd ar-Rahmana III. Po klęsce w bitwie pod Valdejunquera wuj i bratanek dostali się do niewoli. Po trzech latach Hiszpanom udało się wykupić biskupa. Do czasu przybycia jeńców na wymianę Pelagiusz musiał jednak pozostać w niewoli muzułmańskiej w charakterze zakładnika. Z czasem chłopca wtrącono do więzienia, gdyż Hiszpanie nie wywiązywali się z warunków umowy. Władca miał jednak zwrócić uwagę na chłopca i wziąć go na swój dwór, gdzie początkowo starał się dobrowolnie nakłonić go do przejścia na islam. Starania miały charakter czynów lubieżnych (pedofilia), czemu z odwagą przeciwstawiał się Pelagiusz. To zdenerwowało władcę. Podjęto decyzję o przymuszeniu go do wyrzeczenia się chrześcijaństwa za pomocą tortur. Wyrywano mu kawałki ciała, odcięto uszy, nos, wargi oraz palce u nóg i u rąk. Umarł po odcięciu głowy.