thumb|267px|Consolatio Philosophiae (Gandawa, 1485)
Consolatio Philosophiae lub De consolatione philosophiae (tłumaczone jako O pocieszeniu, jakie daje filozofia lub O pociechach filozofii) – dzieło filozoficzne autorstwa rzymskiego filozofa i teologa Boethiusa (Boecjusza) napisane w języku łacińskim około roku 524 po Chrystusie.
Jest to dialog napisany w formie prosimetrium i poświęcony poszukiwaniu sensu ludzkiej egzystencjiBoecjusz Anicius Manlius Severinus (Boethius, Seweryn z Pawii), Powszechna Encyklopedii Filozofii, Polskie Towarzystwo Tomasza z Akwinu, 2010. Dzieło to jest ocenione jako najważniejsza i najbardziej wpływowa praca z Zachodu na średniowieczne i wczesnorenesansowe chrześcijaństwo, a także ostatnie wielkie dzieło klasycznej starożytności na ZachodzieThe Consolation of Philosophy, Introduction. Oxford World's Classics, 2000.. Charakteryzowane jako stoickiePaul Freedman, The Early Middle Ages, 284–1000. Course HIST 210, Lecture 07: Barbarian Kingdoms.