Twórczość mały|Fragment rękopisu Symfonii organowej nr 3 Jego wczesna twórczość pozostawała pod wpływem impresjonizmu. Wpłynęły na niego: muzyka chińska, irańska i indyjska. W swoich dłuższych utworach wykorzystywał politonalność i polirytmię. Bardzo płodny okres jego działalności kompozytorskiej przypadł na lata 10. i 20. XX wieku. Kulminacją jego pianistycznej działalności kompozytorskiej jest jego najbardziej znane dzieło – jednoczęściowe z 1930 roku, którego partytura zajmuje 250 stron, a wykonanie zajmuje około 5 godzin (w 1930 roku było to najdłuższe na świecie dzieło na fortepian). W opinii samego kompozytora było to najważniejsze fortepianowe dzieło od czasu Kunst der Fuge J.S. Bacha. Nie jest to jego najdłuższe dzieło – wykonanie Wariacji symfonicznych na fortepian zajmuje 9 godzin, partytura symfonii „Jami” ma blisko 1000 stron, a partytura do Messa alta Sinfonica z 1961 roku obejmuje 1001 stron.
Pisał jako krytyk muzyczny dla „” i „” do czasu przejścia na emeryturę w 1945 roku. W swojej książce Around music z 1932 roku przywołał twórczość wówczas zapomnianego Charlesa-Valentina Alkana.