postrzegano go jako osobę ekscentryczną. Zaprzestał koncertowania w 1936 roku. Od 1940 do 1976 nie pozwalał na wykonywanie oraz publikację swoich utworów, dostępne były wyłącznie jego prywatne nagrania. W 1976 roku pozwolenie na wykonywanie jego dzieł otrzymali tylko i . Solomon wykonał w Londynie serię recitali z muzyką Sorabjiego, czym przyczynił się do wzrostu popularności jego twórczości.
Większe zainteresowanie jego muzyką rozpoczęło się od lat 70. XX wieku, wykonywali ją m.in. , , , Marc-André Hamelin, John Ogdon, , .
Pisał jeden list raz na trzy dni od 1915 do 1985 roku; możliwe, że napisał dziesiątki tysięcy listów, pisał je m.in. do kompozytora Erika Chisholma czy Franka Hollidaya (ur. 1912).
Zmarł w Winfrith Newburgh. Został pochowany na Corfe Castle Cemetery.
W 1988 roku powołano fundację , które gromadzi m.in. rękopisy kompozytora oraz jemu poświęconą literaturę przedmiotową i podmiotową. Wszystkie prawa autorskie do dzieł kompozytora przysługują tejże fundacji. Marc-André Roberge napisał jego biografię pt. Opus sorabjianum: The Life and Works of Koikhosru Shapurji Sorabji (wyd. Sorabji Archive, 2013).