Wskutek bojkotu igrzysk olimpijskich w 1984 w Los Angeles przez ZSRR nie wziął w nich udziału. Na turnieju Przyjaźń-84 zorganizowanym w Hawanie dla pięściarzy z państw bojkotujących igrzyska zdobył brązowy medal, po porażce w półfinale z Hermenegildo Báezem z Kuby. Na mistrzostwach Europy w 1985 w Budapeszcie po raz trzeci zwyciężył w wadze ciężkiej, wygrywając w finale ponownie z Gyulą Alvicsem. Wystąpił na mistrzostwach świata w 1986 w Reno, gdzie w ćwierćfinale przegrał z Michaelem Benttem z USA. Zdobył srebrny medal w wadze superciężkiej na mistrzostwach Europy w 1987 w Turynie po przegranej w finale z Ullim Kadenem z NRD.
Jagubkin zwyciężył również w Pucharze Świata w 1983 i w 1985, a w 1981 zajął 2. miejsce.
Był mistrzem ZSRR w wadze ciężkiej w 1982, 1983, 1984 i 1987 (w wadze superciężkiej) oraz wicemistrzem w 1980, a także absolutnym mistrzem ZSRR w 1980.
W 1983 podczas pobytu w Ameryce Łacińskiej zaoferowano mu pieniądze za jedną z walk. Na tej podstawie został wykluczony w 1987 z reprezentacji ZSRR. Próbował potem przejść na zawodowstwo, ale nie dostał zgody na wyjazd z kraju.
Przypisy
Bibliografia Alexander Jagubkin
Kategoria:Radzieccy bokserzy Kategoria:Ukraińscy bokserzy Kategoria:Urodzeni w 1961 Kategoria:Zmarli w 2013 Kategoria:Ludzie urodzeni w Doniecku