Absolwent Politechniki Warszawskiej. W latach 1956–2001 starszy asystent, adiunkt, a następnie profesor w IPPT PAN. Piastował stanowisko kierownika Pracowni Teorii Materiałów Niesprężystych oraz zastępcy dyrektora do spraw naukowych IPPT PAN. W 1971 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, w 1978 tytuł profesora zwyczajnego. W latach 1980-1982 był wicedyrektorem IPPT PAN ds. badań.
W latach 1963–1973 był wykładowcą na Wydziale Matematyki i Fizyki (od 1968 Matematyki i Mechaniki) Uniwersytetu Warszawskiego.
Współtwórca nowej dyscypliny naukowej znanej jako teoria lepkoplastyczności oraz jej podwalin teoretycznych tzw. Prawo Perzyny.
Pochowany 26 czerwca 2013 roku na cmentarzu Wawrzyszewskim.
Nagrody i wyróżnienia Nagroda im. M.T. Hubera Wydziału Nauk Technicznych PAN (1960) Max Planck Research Award (1993) Doktor honoris causa Politechniki Poznańskiej (2008)
Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Przypisy