W 1993 roku był przewodniczącym Grodzieńskiej Obwodowej Rady Deputowanych.
Działalność parlamentarna W pierwszej turze wyborów parlamentarnych 14 maja 1995 roku został wybrany na deputowanego do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji ze smorgońskiego wiejskiego okręgu wyborczego nr 143. 9 stycznia 1996 roku został zaprzysiężony na deputowanego. Od 23 stycznia pełnił w Radzie Najwyższej funkcję członka Stałej Komisji ds. Rolnych i Rozwoju Socjalnego Wsi, był przywódcą frakcji agrariuszy i członkiem Prezydium Rady Najwyższej. W latach 1995–2000 pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Białoruskiej Partii Agrarnej. W lutym 1996 roku wszedł w skład Narodowego Komitetu Wykonawczego – „gabinetu cieni” utworzonego przez opozycję. Pełnił funkcję przewodniczącego Grodzieńskiego Komitetu Regionalnego. W czasie kryzysu konstytucyjnego w 1996 roku był w opozycji wobec prezydenta Alaksandra Łukaszenki. 27 listopada 1996 roku, po dokonanej przez prezydenta kontrowersyjnej i częściowo nieuznanej międzynarodowo zmianie konstytucji, nie wszedł w skład utworzonej przez niego Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I kadencji.