W kolejnych latach, ze względu na niemożność publikowania w Chinach kontynentalnych, wydała kilka książek na Tajwanie.
W 2003 przeniosła się do Pekinu, od 2005 prowadziła bloga, na którym poruszała takie tematy jak przebieg rewolucji kulturalnej na terenie Tybetu, występowanie AIDS na terenach tybetańskich czy powstanie z 1959. W 2006 został on zamknięty, w związku z czym otworzyła nowy, tym razem korzystając z zagranicznego serwera. Dziamjang Norbu wskazuje, że jej działalność blogerska wprowadziła nowe standardy do dyskusji o Tybecie. Podczas protestów z 2008 publikowała szczegółowe raporty na temat bieżącej sytuacji w Tybecie. Został na nią nałożony areszt domowy, policja zatrzymała ją również podczas igrzysk olimpijskich w tym samym roku. Znalazła się (wraz z mężem, Wang Lixiongiem) wśród sygnatariuszy Karty 08 autorstwa Liu Xiaobo. Utrzymuje kontakty z licznymi chińskimi dysydentami, jest również jednym z niewielu tybetańskich twórców publikujących po chińsku.