na jego przedłużeniu wieża konstrukcji słupowo-ramowej o pochyłych ścianach obitych gontem, z izbicą zwieńczoną wysmukłym, ośmiopolowym hełmem namiotowym. Nad nawą kopuła namiotowa, łamana uskokowo, zwieńczona daszkiem analogicznym jak na wieży. Pozostałe pomieszczenia kryte dachami dwuspadowymi, z nich na kalenicy nad prezbiterium niewielka wieżyczka z wysmukłym cebulastym hełmem. Szczyty wszystkich trzech daszków zwieńczone kutymi krzyżami kowalskiej roboty.
Przyziemie wieży otwarte od strony południowej, przechodzi w wąski ganek biegnący wzdłuż południowych ścian babińca i nawy pod okapami dachów. Od strony zachodniej i północnej przyziemie wieży, podobnie jak prezbiterium i izbica wieży, szalowane pionowo deskami. Pomieszczenie w wieży (kruchta) otwarte od góry, przekryte dopiero deskowaną podłogą izbicy. Nad prezbiterium i babińcem stropy na belkach.
Wewnątrz ikonostas z XVIII w. i cenne ikony z XVI i XVII w. Ikony namiestne ikonostasu napisał w 1736 r. Andrej Gajecký. Dzwony pochodzą z lat 1755 i 1886.
Tuż poniżej cerkwi murowana z kamieni bramka, kryta gontowym daszkiem – prawdopodobnie pozostałość po dawnym ogrodzeniu obiektu.
Przypisy