W połowie 1968 roku Pérez przeniósł się do innego stołecznego zespołu, Club América. Tam od razu wywalczył sobie pewne miejsce w wyjściowym składzie i w barwach tego klubu spędził zdecydowaną większość swojej kariery. W sezonie 1970/1971 zdobył z Américą swój pierwszy tytuł mistrza Meksyku, a także zajął drugie miejsce w Campeón de Campeones. Rok później, podczas rozgrywek 1971/1972, zanotował z kolei wicemistrzostwo kraju, natomiast w sezonie 1973/1974 po raz drugi triumfował w Copa México, kolejny raz zajmując również drugie miejsce w krajowym superpucharze. Podczas sezonu 1975/1976 osiągnął drugie i zarazem ostatnie w swojej karierze mistrzostwo Meksyku, docierając też do finału pucharu kraju i zdobywając superpuchar. Pierwszy sukces międzynarodowy odniósł za to w 1977 roku, kiedy to triumfował z drużyną prowadzoną przez Raúla Cárdenasa w Pucharze Mistrzów CONCACAF. W 1978 roku zdobył jeszcze Copa Interamericana, sensacyjnie pokonując w trójmeczu słynny argentyński klub Boca Juniors. W Américe grał ogółem przez dziewięć sezonów;