3 maja 1903 Świątobliwy Synod Rządzący nominował go na biskupa bałckiego, wikariusza eparchii podolskiej. Chirotonia biskupia odbyła się 26 maja w soborze św. Aleksandra Newskiego w Kamieńcu Podolskim. W 1905 biskup Tichon został ordynariuszem eparchii kostromskiej i galickiej. W 1913, w czasie obchodów 300-lecia panowania dynastii Romanowów, otrzymał godność arcybiskupią. W roku następnym został arcybiskupem kurskim i obojańskim.
Nieprzychylnie przyjął rewolucję lutową, toteż we wrześniu 1917 razem z grupą innych niechętnych Rządowi Tymczasowemu biskupów został odwołany z katedry. Jako miejsce pobytu wyznaczono mu monaster Trójcy Świętej w Kalazinie, gdzie miał zamieszkiwać na prawach przełożonego. Do czynnej pracy duszpasterskiej wrócił w 1918, gdy był przez rok locum tenens wikariatu ałatyrskiego eparchii symbirskiej. W 1920 został ordynariuszem eparchii woroneskiej i zadońskiej. W sierpniu 1921 zorganizował w swojej eparchii zbiórkę funduszy na pomoc głodującym.