Po nominacji Nečasa na ministra pracy i spraw socjalnych we wrześniu 2006 roku została szefową jego gabinetu i pełniła tę funkcję do upadku rządu trzy lata później, w sierpniu 2009 roku. Od stycznia do lipca 2010 roku pracowała jako doradca ministra obrony Martina Bartáka, a po nominacji Petra Nečasa na premiera została w lipcu tego samego roku dyrektorem jego gabinetu i głównym współpracownikiem premiera. Miała wówczas posiadać znaczące wpływy w administracji państwowej; od 2012 roku jej nieoficjalne działania stały się obiektem śledztwa.
Według nieoficjalnych informacji prasowych była związana z Nečasem także prywatnie, to prawdopodobnie ona była powodem ogłoszenia przez Nečasa separacji z żoną na początku 2013 roku i późniejszego o kilka miesięcy wniosku o rozwód. Sam Nečas potwierdził plotki dotyczące swojego życia prywatnego i związku z Nagyovą dopiero 13 lipca 2013 roku, już po aferze korupcyjnej, która doprowadziła do aresztowania Nagyovej.
W nocy z 13 na 14 czerwca zatrzymano ją pod zarzutem zlecenia wywiadowi wojskowemu śledzenia żony premiera w celu znalezienia dowodów na jej niewierność oraz negocjowania wynagrodzeń dla posłów za pomoc w uchwaleniu ustawy budżetowej na 2013 roku.