W tym samym roku prezydent Polski Aleksander Kwaśniewski nadał mu tytuł profesora nauk technicznych.
Poza działalnością naukowo-dydaktyczną żywo zaangażował się w działalność organizacyjną wrocławskiej politechniki. W latach 1991–1996 piastował funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Inżynierii Lądowej. W 1996 został kierownikiem Zakładu Inżynierii Miejskiej. Od 2002 do 2005 pełnił urząd dyrektora Instytutu Inżynierii Lądowej, a w okresie od 2005 do 2008 dziekana Wydziału Budownictwa Lądowego i Wodnego. W 2008 został wybrany na prorektora do spraw rozwoju. 28 kwietnia 2016 został wybrany na rektora Politechniki Wrocławskiej.
Dorobek naukowy Prowadzone przez niego badania i analizy teoretyczne dotyczą zagadnień obliczanie i funkcjonowania konstrukcji infrastruktury miast w kontekście perspektyw szerokiego zainwestowania przestrzeni podziemnej i przystosowania jej do potrzeb miast przyszłości. Profesor jest autorem lub współautorem ponad 150 prac publikowanych, w tym: 3 monografii, 5 opracowań książkowych o charakterze dydaktycznym. Jest promotorem 6 obronionych (z wyróżnieniem) przewodów doktorskich.