Władze przyznały dodatkowe dolarów na latarnie w Kalifornii i Oregonie, przy czym w dotację tę wkalkulowano także wynagrodzenie 13 latarników i 11 pomocników.
W sierpniu 1853W Lighthouses of the Pacific Coast Leffingwell i Welty podają, że Oriole wypłynęła już wiosną 1853 statek Oriole opuścił San Francisco, by dotrzeć do ujścia Kolumbii w Oregonie, gdzie przy Cape Disappointment miała powstać piąta latarnia Zachodniego Wybrzeża. W pobliżu celu statek wpadł na skały i zatonął. Utracono przy tym materiały warte ok. dolarów.
Aby zadośćuczynić umowie, która przewidywała ukończenie prac do 1854, Gibbons i Kelly wyczarterowali w krótkim czasie na wybrzeżu atlantyckim dwa statki, na które załadowano materiały i drogą wokół przylądka Horn wysłano do Kalifornii. Kolejne problemy pojawiły się, kiedy nadeszły produkowane w Europie soczewki Fresnela. Architekci latarni morskich zakładali, że w obiektach będzie zamontowana optyka amerykańskiego konstruktora Winslowa Lewisa. Okazało się, że średnica wież jest niewystarczająca do zamontowania nowoczesnych soczewek Fresnela. Wybudowane już latarnie musiały zostać rozbudowane albo, jak w przypadku latarni Point Conception i Farallon Island, zburzone i zbudowane od nowa.