W latach 1975–1981 był gwardianem i ekonomem klasztoru rzeszowskiego oraz proboszczem Parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Rzeszowie. W 1981 przestał być gwardianem klasztoru, pełniąc nadal funkcję proboszcza do 1984. Zainicjował w klasztorze prace remontowo-budowlane, rozszerzenie zaplecza gospodarczego, przygotowanie sal duszpasterskich. W latach 1982–1984 współorganizował Komitet Pomocy Internowanym, Aresztowanym i Potrzebującym Pomocy. Organizacja obejmowała opieką działaczy z całej diecezji przemyskiej: internowanych, więzionych, prześladowanych, zwolnionych z pracy.
Następnie przełożeni skierowali go do Przeworska, gdzie w latach 1984–1993 był gwardianem i ekonomem klasztoru oraz proboszczem Parafii św. Barbary w Przeworsku. Przeprowadził w konwencie przeworskim prace remontowe - wymieniono w klasztorze stropy i więźbę dachową oraz pokryto klasztor blachą miedzianą. 1 stycznia 1987 mianowany dziekanem dekanatu Przeworsk Wschodni oraz wizytatorem religii na jego terenie. Został również członkiem Rady Kapłańskiej Archidiecezji Przemyskiej.