Na emigracji zaangażowany w życie społeczne i polityczne Polonii. Był działaczem Niezależnej Grupy Społecznej, w latach 1963-1972 był członkiem Rady Jedności Narodowej. Od 1973 należał do odłączonej od NGS grupy pod nazwą Klub Kombatancko-Społeczny. Z ramienia Klubu zasiadał w V Radzie Narodowej RP (1973-1977). Został wybrany w powszechnych wyborach do VI Rady Narodowej RP (1977-1983) i wstąpił w Radzie do tzw. Klubu Społecznego, grupującego radnych z wyborów. W latach 80. należał do Polskiej Partii Socjalistycznej, z jej ramienia był członkiem VII (1983-1989) i VIII (1989-1991) Rady Narodowej RP. Równocześnie działał w lokalnej społeczności polskiej w Leamington, m.in. w latach 1971-1990 był prezesem Polskiego Ośrodka tamże.
Był ministrem bez teki w pierwszym rządzie Alfreda Urbańskiego, ministrem sprawiedliwości w drugim rządzie Kazimierza Sabbata (1978-1979), ministrem oświaty i kultury w trzecim rządzie Kazimierza Sabbata (1979-1983), ministrem spraw emigracji w czwartym rządzie Kazimierza Sabbata (1984-1986), pierwszym (1986-1989) i drugim rządzie Edwarda Szczepanika (1989-do śmierci w 1990).
W 1974 został przez Prezydenta RP na Uchodźstwie odznaczony Krzyżem KawalerskimDz. Ust.