ujęcie Anny poniekąd stanowi lustrzane odbicie pozy Johannesa. Oboje siedzą na ziemi okrytej bujną trawą.
Johannes Cuspinian został ukazany jako mężczyzna w sile wieku, z dumą kieruje swój wzrok lekko do góry. Twarz jest delikatnie modelowana, zwłaszcza pełne usta, brwi, blond włosy. Malarz uwydatnił prawy łuk brwiowy, ciemne tęczówki oczów, oraz kość nosową. Na głowie ma czerwony beret. Białą koszulę okrywa ciemny, masywny, ozdobiony dekoracją ornamentalno-roślinną płaszcz z szerokim futrzanym kołnierzem. W dłoniach dzierży zamkniętą grubą księgę z ozdobną czerwoną oprawą. Anna Cuspinian, podobnie jak jej małżonek nie kryje arystokratycznej dumy, poczucia wartości i elegancji, którą podkreśla wytworny, bogato zdobiony strój. Trzymając w dłoniach biały goździk, spogląda w stronę małżonka. Ma duże, ciemnobrunatne oczy, duży nos, pełne usta, wszystko to kontrastuje z delikatnie podkreślonymi łukami brwiowymi i światłocieniowo modelowanymi, nieco pulchnymi policzkami. Włosy ma ukryte w wysokim, rozszerzonym u góry, białym czepcu, który zdobią złote aplikacje i tasiemki. Odziana jest w wytworną, bogato zdobioną ciemnoróżową suknię, z biała podszewką, czarnymi rękawami i wycięciem dekoltu, opiętą czarno-złocistym paskiem.