(...) Nawiązywał liczne kontakty z przyjaciółmi i rodzinami poległych poetów, docierał do wielu żyjących świadków i współuczestników tajnego życia kulturalnego tamtych lat (przede wszystkim na terenie Warszawy), odszukiwał rękopisy i druki konspiracyjne, które wówczas nie były ujęte przez żadną bibliografię”. Był w niesprzyjających czasach PRL jednym z pionierów i najbardziej aktywnych badaczy konspiracyjnego życia literackiego w Polsce lat okupacji hitlerowskiej. Pisał: „Jednym z błędów w podejmowaniu problemów związanych z twórczością okresu wojny było to, że zaczynano od ocen, a nie od ustalania faktów i opracowania materiałów. Materiały te są trudno dostępne i zdewastowane, do tego brak o nich często bliższych danych, nie ma też bibliografii; z dużą szkodą dla badań nie uwzględniono prawie wcale publikacji konspiracyjnych ani w Słowniku współczesnych pisarzy polskich ani w Polskiej Bibliografii Literackiej”. Jako formę uzupełnienia wymienionych kompendiów opracował antologię Konspiracyjna publicystyka literacka 1940-44. Przyczynił się do udostępnienia twórczości literackiej Z. Stroińskiego, przygotowując do druku pierwsze osobne wydanie utworów poległego poety (tomik Okno, Lublin 1963). Opublikował tom szkiców literackich Bez wieńca i togi. Opracował dwutomową edycję pism A.