Wkrótce zamieszkał w Krośnie, gdzie został nauczycielem rysunku w gimnazjum, w 1908 przeniósł się do Krakowa, a rok później do Żywca, gdzie mieszkał i pracował do 1920. W następnym roku powrócił do Lwowa gdzie otrzymał etat w Państwowej Szkole Przemysłowej na Wydziale Artystycznym, a od 1930 równolegle na Wydziale ogólnym Politechniki Lwowskiej. Był również członkiem Zarządu Syndykatu Artystów Ziem Południowo-Wschodnich.
Zmarł 15 września 1936, spoczywa na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.
Poślubił Zofię Kwapniewską, jego synem był Jan Olpiński (1910–1976), architekt.
Twórczość Stosując technikę olejną lub akwarelę tworzył pejzaże okolic w których mieszkał, były to widoki Beskidów, Podola, Żywiecczyzny oraz sceny rodzajowe przedstawiające życie miejscowych chłopów. Rzadziej malował portrety, a po 1914 sceny z życia Legionów Polskich. Uczestniczył w wielu wystawach zbiorowych, także w wystawach Związku Artystów Plastyków, do którego należał. Cztery razy wystawiał swoje prace w krakowskim Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych, dwa razy w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie oraz na Powszechniej Wystawie Krajowej w Poznaniu w 1929.