Po I wojnie światowej schronisko przeszło w słoweńskie ręce (SPD – Słoweńskie Towarzystwo Górskie). Fran Lapajne pisał: „Schronisko jest bardzo przykładnie utrzymane: oprócz kuchni jest przestrzenny pokój dla turystów, męska i żeńska sypialnia mają każda po 5 łóżek, na poddaszu jest dla około 24 osób wspólna noclegownia. Po wojnie nieznani sprawcy ograbili i mocno zdewastowali schronisko. Trzeba było sporo czasu i środków pieniężnych, żeby je doprowadzić do dobrego stanu”.

Po II wojnie światowej przejęło je PD (Towarzystwo Górskie) Kamnik. Kiedy schroniska stało się za małe i nieodpowiednie na ówczesny czas, w 1966 wyremontowano i powiększono je. W 1967 doprowadzono z Konca v Kamniški Bistrici towarową kolejkę linową. W 1986 doprowadzono wodę ze źródła oddalonego o 900 m. W tym samym roku zaczęto stawiać przybudówkę koło schroniska. Remont został zakończony w 1988, otwarcie nastąpiło w 95. rocznicę założenia kamnickiej sekcji SPD, 18. września 1988.

Schronisko jest zazwyczaj otwarte od początku czerwca do połowy października.