26 czerwca 2010 zdobył tytuł mistrza Europy federacji WBO, po zwycięstwie nad Gruzinem Sandro Siproszwilim. Tytuł obronił czterokrotnie - po raz ostatni pokonując przez na punkty Węgra – Tamasa Lodiego (walka odbyła się 14 maja 2014 w Hamburgu).
31 stycznia 2015 na gali Wojak Boxing Night w Toruniu zmierzył się z polskim bokserem Krzysztofem Głowackim (23-0-0) w eliminatorze do tytułu mistrza świata federacji WBO. Po dwunastu rundach przegrał jednogłośnie na punkty 110:118, 110:118 i 108:120. W 2016 stoczył dwie walki, wygrywając z Dušanem Krstinem przez nokaut i przegrywając na punkty z Firatem Arslanem. W 2020 na ringu w Hamburgu wygrał przez nokaut w piątej rundzie z Mazenem Girke, a następnie w październiku 2020 przegrał przez nokaut z Muratem Gassijewem. Powrócił na ring w lipcu 2022 pokonując w drugiej rundzie przez nokaut Tamasa Laskę na gali w Bad Wildungen.
Mieszka w Burgdorf. Trenuje pod kierunkiem Oktaya Urkala. Ma brata Sefera, który także jest bokserem, występującym w kategorii cruiser.
Przypisy
Bibliografia Lista walk Nuriego Seferiego na profilu BoxRec.com
Kategoria:Ludzie urodzeni w Gostiwarze Kategoria:Szwajcarscy bokserzy Kategoria:Urodzeni w 1976 Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi junior ciężkiej Kategoria:Szwajcarzy pochodzenia albańskiego Kategoria:Szwajcarzy pochodzenia macedońskiego