Sumę wyasygnowała Szwedzka Korporacja Kosmiczna SSC, ciało rządowe podległe Ministerstwu Przemysłu, które nadzorowało ten projekt.
Po starcie Viking poruszał się wspólnie z satelitą SPOT-1 na orbicie zbliżonej do biegunowej i przebiegającej na wysokości od 818,3 do 833,3 km. Następnie po trzech godzinach i 16 minutach po starcie został uruchomiony silnik Thiocol Star 26-C wbudowany w satelitę i wprowadził go na docelową orbitę o perygeum 800 km, apogeum 15 000 km oraz okresie obiegu 283 minuty. Nachylenie orbity pozostało bez zmian. Po zakończeniu manewru silnikowego zmniejszono prędkość wirowania z 50 do 11 obr./min.
Pracował do 12 maja 1987 roku. Planowany czas pracy wynosił 240 dni (z 80% prawdopodobieństwem).
Budowa źródło Konstrukcja statku była oparta na platformie firmy Boeing Aerospace, używanej również w małych misjach NASA. Statek miał kształt płaskiego cylindra zbliżonego do niskiego ośmiobocznego ostrosłupa ściętego o wysokości o,5 m i przekątnej 2 m. Satelita został umieszczony pod zasadniczym ładunkiem, w związku z czym pełnił on rolę adaptera (łącznika między tym ładunkiem a ostatnim stopniem rakiety). Centralny rurowy rdzeń Vikinga mógł przyjąć występujące przy starcie obciążenia dynamiczne. Był stabilizowany obrotowo (3 obr./min.). Posiadał silnik Thiocol Star 26-C firmy Thiokol na paliwo stałe.