Zgłosił się do służby w kraju. Przeszedł szkolenie ze specjalnością dywersja, a 24 sierpnia 1942 roku został zaprzysiężony na Ratę AK i przydzielony do Oddziału VI (Specjalnego) Sztabu Naczelnego Wodza. W ramach operacji „Pliers” w nocy z 29 na 30 października 1942 roku jako porucznik cichociemny „Pak” leciał do Polski w samolocie Halifax NF-S W-7773, który rozbił się ok. godz. 3 rano nad Norwegią między miejscowościami Helleren i Refsland. Trzej cichociemni wieźli też do Polski 156 tys. dolarów i 70 tys. marek niemieckich. Pozostałymi poległymi cichociemnymi byli: Jerzy Bichniewicz i Stanisław Hencel.
Wraz z pozostałymi uczestnikami operacji „Pliers” i załogą samolotu spoczął na cmentarzu w Egersund. W 1953 roku ciała poległych przeniesiono na Volvat w Oslo.
Wiesław Szpakowicz prowadził w czasie wojny (w latach 1939–1942) dzienniki, które zostały wydane w 2014 roku staraniem rzeszowskiego oddziału IPN (Wiesław Szpakowicz, Dzienniki cichociemnego, wstęp, opracowanie i redakcja: Krzysztof Kaczmarski i Krzysztof Adam Tochman, IPN, Rzeszów 2014, ).
Odznaczenia Krzyż Walecznych – czterokrotnie Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami.
Życie rodzinne Był synem Jana, adwokata, i Bronisławy z domu Szwarc. W 1931 roku ożenił się Heleną Sieniawską (1900–1975). Mieli syna Jana Józefa (ur.