Podczas walk o Berlin 26 kwietnia został dowódcą 29. Gwardyjskiego Korpusu Strzeleckiego. 6 kwietnia 1945 wyróżniony tytułem Bohatera ZSRR.
W lipcu 1945 dowodził 59 Korpusem Strzeleckim 1 Frontu Dalekowschodniego, przejmując z rąk Japończyków m.in. Harbin. Po wojnie ponownie dowódca 29 Gwardyjskiego Korpusu Strzeleckiego. Od kwietnia 1949 do sierpnia 1952 dowódca 30 Gwardyjskiego Korpusu Strzeleckiego w Leningradzkim Okręgu Wojskowym, później asystent dowódcy, a od 1954 – dowódca 8 Gwardyjskiej Armii. W 1958–1963 dowódca Północnej Grupy Wojsk stacjonującej w Polsce. W 1963–1971 dowódca Bałtyckiego Okręgu Wojskowego. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 5., 6., 7. i 8. kadencji. Od 1971 Inspektor Generalny Ministerstwa Obrony.
Pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie. Jego imieniem nazwano ulicę we Władykaukazie.