5 listopada 1918 roku wstąpił do armii gen. Józefa Hallera, przydzielony do 4, a potem 6 Pułku Strzelców Polskich, który po przetransportowaniu armii do Polski przemianowano na 6 Pułk Strzelców Pieszych, następnie na 48 pułk Strzelców Kresowych. Awansowany na stopień podporucznika ze starszeństwem od 5 listopada 1918 roku. Od 19 maja 1919 na froncie ukraińskim, od 15 czerwca 1919 roku na granicy śląskiej oraz na Pomorzu. Do lutego 1921 roku dowódca kompanii 48 Pułku Strzelców Kresowych 11 Dywizji Piechoty. Awansowany na stopień porucznika 20 marca 1920 roku ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 roku. Od 19 maja 1920 roku na wojnie z bolszewikami.
Okres międzywojenny Od lutego do maja 1921 roku referent w Ministerstwie Spraw Wojskowych. Ukończył kurs doszkolenia w Szkole Podchorążych Piechoty w Warszawie i kurs instruktorów w Grudziądzu. Od grudnia 1923 roku do kwietnia 1926 jako oficer sztabu dowódcy piechoty dywizyjnej 11 Dywizji Piechoty w StanisławowieRocznik oficerski 1924, s. 70, 240, 376..
W 1925 roku uczestnik kursu obserwatorów lotniczych dla oficerów innych broni, od 20 marca 1926 kursu pilotażu w 3 Pułku Lotniczym w Poznaniu. Od 13 listopada 1926 roku do 20 maja 1927 roku uczestnik kursu pilotażu w Niższej Szkole Pilotów w Bydgoszczy.