Pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera W, rząd wschodni). mały|Grób Artura Bartelsa na cmentarzu Rakowickim w Krakowie

Twórczość Swoją działalność literacką rozpoczął od pisania dramatów i komedii (wydanych w 1859 roku), jednak największą popularność przyniosły mu zbiory piosenek, takie jak Zbiór piosnek (1870) i Drugi zbiór piosnek (1878). Po jego śmierci ukazały się Satyry (1888) oraz Piosnki i satyry (1888). Twórczość Bartelsa, charakteryzująca się lekkim i radosnym tonem, zawierała również elementy satyryczne, często krytykujące pasożytnicze życie szlachty (np. utwór Dzionek obywatelski). Jedna z jego piosenek, Warszawa, zyskała w latach komunizmu w Polsce nieoczekiwaną aktualność i była często śpiewana, szczególnie jej słowa: „Niedowiarki czcze umysły Pletą nam rozprawy, Że na tamtym brzegu Wisły Nie ma już Warszawy.”

Poezje „Piosenki i satyry”, Kraków, nakładem K. Bartoszewicza, druk A. Koziańskiego; zeszyt 1 – 1888; zeszyt 2 – 1890;